Vaste inrichting (Art. 5 DBV)
Belang van de vaste inrichting
De aanwezigheid van een vaste inrichting bepaalt of een staat de winst van een buitenlands bedrijf mag belasten. Artikel 5 van het Belgisch‑Duitse DBV geeft een duidelijke omschrijving van dit begrip.
Wat is een vaste inrichting?
Een vaste inrichting is een duurzame bedrijfsinrichting van waaruit de activiteiten van de onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
Voorbeelden zijn:
- een plaats van leiding
- een filiaal
- een kantoor
- een fabriek of werkplaats
- een mijn, steengroeve of andere plaats van natuurlijke hulpbronnen
- een bouw‑ of montagewerk dat langer dan negen maanden duurt
Wat geldt niet als vaste inrichting?
Bepaalde activiteiten worden uitgesloten omdat zij slechts een voorbereidend of hulpkarakter hebben:
- opslag, tentoonstelling of aflevering van goederen
- voorraden die uitsluitend voor deze doeleinden worden aangehouden
- voorraden bestemd voor verwerking door een ander bedrijf
- inrichtingen die enkel dienen voor aankoop of informatieverwerving
- reclame, informatieverstrekking, onderzoek of soortgelijke activiteiten
Afhankelijke vertegenwoordiger
Een vaste inrichting ontstaat ook wanneer een persoon in de andere staat bevoegd is en deze bevoegdheid gewoonlijk uitoefent om namens het bedrijf contracten te sluiten.
Onafhankelijke vertegenwoordigers vallen hier niet onder.
Voor verzekeringsvertegenwoordigers gelden bijzondere regels
Geen vaste inrichting door deelneming
Het enkele feit dat een onderneming een andere onderneming bezit of controleert, leidt niet tot een vaste inrichting.
Praktische relevantie De kwalificatie als vaste inrichting bepaalt welk land de winst mag belasten. Voor grensoverschrijdende ondernemingen is een correcte beoordeling essentieel om fiscale risico’s te beheersen.